Gezellig op stap
We zijn weer in Duitsland met de club. Dat is altijd bijzonder. Dan krijg je te maken met dingetjes, typisch Duitse dingetjes. En daar lopen we als Nederlander al snel tegenaan. Wij denken, om acht uur ontbijt, mooi, we gaan tegen kwart voor acht naar de eetzaal, dan hebben we de tafels voor het uitkiezen en dan wachten we wel even tot we kunnen eten. Tja, dat kan natuurlijk niet. Acht uur is acht uur. Dat is de regel, daar wordt niet van afgeweken. Net zoals je geen broodjes van het ontbijtbuffet mag meenemen voor tussen de middag. Of de thee die je niet wilt opdrinken bij de plant in de pot gooit. Ik noem maar even een zijstraat. Dat kan hier gewoon niet.
Duitsland heeft zijn eigenaardigheden. Wat je hier in Duitsland ziet zijn 'Fachgeschäfte'. Mooie benaming. Doet ook mooi degelijk aan: een vakhandel, goede kwaliteit, doordachte concepten en ambacht. Dat idee zeg maar. Maar ja, wij fietsten vandaag langs een Fachgeschäft voor Erotik. Nooit eerder gezien. Goh, dat zoiets bestaat, dacht ik nog. Ik durf er ook geen beeld bij te hebben, maar blijkbaar kan dat ook hier. Gauw maar weer verder fietsen. Maar het staat een wel beetje haaks op mijn interpretatie van de Duitse degelijkheid.
Afijn, vertrouwde zaken als Bier und Bratwurst, daar doen wij oosterlingen het heel goed op. Bekend terrein, goed weg te krijgen en plezier gegarandeerd. En in ruime mate en overal verkrijgbaar. Gezelligheid kent geen tijd. Kortom, genoeg ingrediënten voor een mooi uitstapje in het land van de rattenvanger. We bevinden ons namelijk in de hoofdstad van de mondiale rattenbestrijding: Hameln. Natuurlijk kenden we het liedje al van het vragen naar de weg naar Hamelen (de Nederlandse naam), maar de moderne technologie geeft ons tegenwoordig nieuwe mogelijkheden een weg te vinden zonder er om te hoeven vragen aan een vreemdeling.
Dit jaar fiets ik in een groepje mee dat veel kilometers en veel hoogtemeters wegtrapt. Dat doe ik dan ook. Gaat niet altijd zo heel gemakkelijk, maar ik red het. Achteraf denk ik: waarom heb ik hier eigenlijk voor gekozen, maar a la, we zijn inmiddels twee dagen verder en ik leef nog. Dan zal die derde dag ook wel komen. Wat ook niet zo goed gaat dat is het slapen in een zaal met vijf andere kerels. Zonder in details te treden: je komt elkaar in verschillende situaties tegen, zeg maar. Ben ik als brave huisvader niet zo gewend. Gelukkig pas ik me snel aan, maar dat slapen in groepsgezelschap gaat mij niet zo gemakkelijk af.
De gezelligheid viert de boventoon. En zo hoort het ook. Elkaar onderweg een beetje de gek aansteken, soms even flink botsen met elkaar over iets onbenulligs, maar daarna samen weer een biertje drinken. Kijk, dat is mooi. Dan zie je de club leven. Na de kennismakingsritten op vrijdag, zijn er zaterdag de grote rondes, de koninginnenritten. Die pakten, verneem ik bij navraag, niet bij iedereen even goed uit, maar het mooie weer maakte veel goed.
We zien onderweg fraaie landschappen, prachtige gebouwen. We zien ook hele goede commerciële mogelijkheden voor de accomodatie waar we verblijven en we filosoferen samen daarover, maar de beheerders hier zien het blijkbaar toch anders en doen het op hun eigen manier. Minder oog voor sfeer, verbinden en gezelligheid, maar gewoon duidelijk, zakelijk. Maar dat geeft niks. We zijn gezellig op stap. We maken er wat van!
Karel
