Napraten

Naam van de tocht: Aart Staartjes
Plaats: Twickel
Datum: 2018-12-04
Schrijver: joop

Aart Staartjes

Op deze dinsdag is het prachtig weer. Zonnig, en een heerlijke temperatuur om te fietsen. Ik zie een paar racefietsers, een handbiker, en zo'n 15 MTB'ers. Tonny T doet voor het eerst weer mee na haar hernia-perikelen. De groep wordt weer in twee├źn gesplitst, "groep Henk", en een wat langzamere groep "groep Hennie". Deze laatste groep bestaat uit Hennie S, Frits H, Bennie L, Frans van D, Aart M, Rob van N, Tonny T en ondergetekende. Het gaat richting Beckum, via het Stepelerveld en Altenabos. Het is er prachtig, zeker met dit weer. Ons tempo ligt niet hoog, en toch hebben we de snelle "groep Henk" steeds in het vizier.

Achter Beckum volgen we het Kerkveldervoetpad. Daar zitten 2 stukjes single-track in van de MTB-route Twickel. Rob van N geeft even wat extra gas, en fietst zo'n 100 meter vooruit. Hennie S had hem nog gezegd dat we na die twee singletracks rechtsaf gingen, maar kennelijk had Rob dat niet goed begrepen. Er wordt nog geschreeuwd, maar helaas. Rob kent gelukkig als topografisch genie overal goed de weg, maar we zijn hem vanaf nu wel kwijt. En of dat nou wel een goed idee is, daar zijn twijfels over. Maar we beschouwen dit maar als overmacht.

De Twickelroute is toch wel een van mijn favorieten. Niet al te technisch, maar wel prachtig. Frans van D fietst trouwens als een speer, en ook Tonny T gaat perfect. De enige die steeds achter blijft is Aart. Aart fietst ook met zijn voeten los op de pedalen, en hij fietst ook steeds zo'n 100 meter achter ons, of aan de staart van het pelotonnetje. Tonny noemt hem vanaf nu dan ook Aart Staartjes, en die houden we we erin.

Na kasteel Twickel gaat het rechtsaf over het Bornsevoetpad. We passeren een vrouw die met moeite haar blaffende hond vasthoudt. Plotseling wordt er vooraan hard en slippend geremd voor een loslopende andere hond. Ik had net mijn handen niet bij de remmen. Waar ik ze wel had, dat weet ik niet, maar wat ik wel weet is, dat dat maar net goed ging. De eigenaresse van die loslopende hond zei nog "sorry mannen!", maar ja ... voor hetzelfde geld hadden we er bij gelegen.

Het begint her en der wat te glooien, en dat nodigt uit om af en toe tegen een helling op te sprinten. Dat zorgt er ook voor dat Aart Staartjes steeds verder achteraan komt te fietsen. We komen bij de sluizen van Wiene, en weer een sprint er tegenop, en daarna weer wachten op Aart.

Als we op de Geukerdijk ons clubgebouw naderen komt Johan R op zijn handbike ons al tegemoet. Ons tegemoet?? Hij komt recht op ons af! Meer oog voor zijn telefoon, dan voor tegemoetkomend verkeer. Een schreeuw van onze kant kan een frontale botsing nog maar net voorkomen. Ook dit was "kantje boord". Ik zie de krantenkoppen al voor me. Volgens mij hadden we dan ook de nationale pers gehaald, t/m "De wereld draait door". Ik moet er niet aan denken.

De koffie smaakte weer goed, al zat een derde gratis bakkie er niet meer in. Iedereen bedankt maar weer, ook Aart S. Het was weer een geweldige rit.

Joop


Route en statistieken

Garmin connect Download GPX-file


Reacties

Wil je reageren op bovenstaand artikel, of heb je iets toe te voegen, vul onderstaand formuliertje in, en doe je verhaal. Geneer je niet.


Naam: Staartjes
Datum: 2018-12-04 18:05:12
Commentaar:

Geen commentaar.


Naam: dick
Datum: 2018-12-04 19:58:12
Commentaar:

Teveel aandacht voor de staat van het peleton, waardoor je zelfs niet meer weet op wie je bijna knalde bij het blaffende hond incident? 


Naam: Johan Reekers
Datum: 2018-12-05 18:08:12
Commentaar:

Foto is helaas niet gelukt Joop :)