Klimaatverandering

Het duurde even voordat ik weer genoeg gevoel in mijn vingers had om te typen. 🥶 Het brein houdt ook niet van de kou, daar ga je dom van lullen. Nu heb ik daar sowieso geen problemen mee, dom lullen. 😉
De opkomst was redelijk goed, meestal een garantie voor droog weer. Deze dag had het lot echter een ander plan voor ons uitgestippeld, klimaatverandering. We vertrokken met een groep van 12 nietsvermoedende mamils. In de Hoeve sloten er nog eens 3 bij aan. Lekker weinig kopwerk dacht ik. 👍
Het weer was redelijk doch een beetje fris. Tot aan het hooggebergte van Markelo was er niets aan de hand. Paar leuke koeienkalveren en een verdwaalde klimgeit. 👍 Maar zoals vaker kan het weer in het volgende dal heel anders zijn. Als in een rampenfilm kregen we een ijskoude regenbui over ons al niet zo heel erg opgewarmde lijf. Temperaturen daalden naar extremen en schoenen vulden zich met water. De uitsparing in het zadel zorgde voor een.....
Ik kreeg zelf de volle laag omdat onze klimgeit LB met haar niet al te grote lengte weinig regen tegenhoudt. En net als je denkt: "Erger kan het niet worden" hoor ik: "Lek!!!". Doorweekt en ijskoud wordt een nieuwe band gelegd en kunnen we weer verder. Het geaccumuleerde ijs op onze knieën breekt bij elke rotatie in stukken af. Poeh, lastig om weer op gang te komen.
Gelukkig was het nog maar 20km naar de DVO. Iedereen was nat en had stramme vingers. En iedereen behalve Johan had 5cm water in z'n schoenen staan.
Pascal







