Op weg naar

Santiago de Compostela

5 mei – 16 juni 2007

Deel 1

Chapelle St. Jacques in Vendòme.

Een nieuwe uitdaging van een trektocht. En nu eens niet door Nederland, maar langs en over de eeuwen oude Camino met een rijke historie.

In het noorden van Spanje ongeveer 100km van de Atlantische kust ligt de oude Spaanse Pelgrimsstad Santiago de Compostela. Reeds in de negende eeuw gingen pelgrims van heinde en ver naar het graf van Sint Jacob, de meesten te voet enkelen te paard, en met het herkenningsteken de St. Jakobsschelp.

De tocht werd gemaakt als boete na een misdaad, opgelegd door een biechtvader of burgerlijk rechter om een gunst af te smeken, of om een religieuze beleving. Later ging men ook op weg om kennis te maken met andere culturen en het bezichtigen van de mooie kunstschatten onderweg en het bijzondere soms fascinerende landschap.

Volgens oude legenden is St. Jacob na zijn geloofsverkondiging in Spanje rond 44 n.Chr. in Jeruzalem onthoofd. Zijn volgelingen brachten zijn lichaam in een bootje aan land in Iria Havia, het huidige Padron.Verder land inwaarts hebben zij hem begraven op de flank van de Pico Sacro, de heilige berg. Eeuwen later in 813 n. Chr. werd de kluizenaar Pelayo in een droom gewezen op het vergeten graf. De heuvel was ’s nachts op een bijzondere wijze door de sterren verlicht. Zo is de naam “Compostela “ ontstaan, afgeleid van het Latijnse “Campus Stellae” (veld van sterren).

Vandaar is het lichaam vervoerd naar een graf in Amoa het huidige Santiago, waar een kerk werd gebouwd en later de kathedraal Santiago.

Zaterdag 5 mei 2007.

Haaksbergen – Groesbeek.

Als je alles van tevoren weet, ga je liggen voor je valt.

Onze eerste fietsdag richting Santiago de Compostela. Vanmorgen onder grote belangstelling van familie en vrienden vertrokken. Eerst richting Vorden en daar de LF 4 gevolgd tot Doesburg daarna de LF 3. Heerlijk gefietst met de wind op zij of achter. Over de dijken dus veel afstappen. Wielrenners/anderen waren geïnteresseerd in onze tocht. Een man op leeftijd komt even naast ons zitten en begint te vertellen over zijn leven. De kerk in Doesburg ging om 14:00 uur open, daar maar niet opgewacht. Bij VVV de stempel gehaald. We staan nu op dezelfde camping als vorig jaar. Gerrit wist nog precies waar.

Nu even het neutje van Ria en Jet proeven en de route voor morgen doornemen. De kop is er af.

Zondag 6 mei 2007.

Groesbeek – Vlijmen.

Vol goede moed om 8:45 uur vertrokken. In Cuyk gesproken met een echtpaar dat in 1999 naar Santiago de Compostela is gelopen. Hij vertelde zo door, was een leuke ontmoeting. Onderweg leuke uitspraken (van kinderen) wat een rare fiets, oh twee fietsen aan elkaar of hmm en de rest gaat met de wind mee. Te lang de LF12 gevolgd en daardoor een hele ruk omgefietst. Tot ongeveer 18:00 uur door gefietst en op de val reep lekke band. Dan toch nog om 20:30 uur achter een kop thee. Wat zijn we toch gek, hebben we een mooi huis en zitten we nu buiten in een tentje

Heel veel over dijken gefietst, hoeft even niet meer.

Maandag 7 mei 2007.

Vlijmen – Ulvenhout.

Nog steeds in Nederland, net Breda uit. Regen alleen maar regen. Nat tot ons vel. Komen we nog bij de Jacobskapel hier vlakbij (Galde) moet het morgen wel een beetje droog zijn.

Vandaag gelijk al een zachte band, een aardige man leende zijn fietspomp en vertelde de laatste 100km van de Camino te hebben gelopen, overweegt de hele Camino te lopen.

Verder lekker gefietst door bos en mooie natuur. Dit eerste stuk langs de Mark is er mooi. Morgen zien we verder.

Dinsdag 8 mei 2007.

Ulvenhout – Londerzeel.

Wees niet bang voor schaduwen, het betekent gewoon dat er ergens licht is.

De kapel gezien en droog weer, alleen wind heel veel wind en ook nog flink tegen.

Opnieuw problemen met de band, er een nieuwe opgelegd vanavond de andere plakken. In Lier buitenband kapot, wel een winkel maar geen band, dus de reserve band erop. Kost niet zoveel tijd, maar toch jammer. We kijken wat rond, stopt een auto “zoekt u de Looiweg” “ja “ “is daar, gaat u naar Compostela” “ja” hij steekt zijn duim omhoog en rijdt verder. Door de harde wind wordt het fietsen wat moeilijker. We fietsen langs de Nete, geen kip gezien, als we er even niet verder kunnen zijn er ineens twee dames. Ik was kapot na deze dag. 20:30 uur op de camping, tent klaar, douchen, eten, wat kletsen en als we wakker worden de andere dag, regen!!!!!

St. Jacobskapel te Galder.

St. Romboutskathedraal

Woensdag 9 mei 2007.

Londerzeel – Idegem.

Gisteravond nog gezellig in een zandhuisje gezeten met wat thee en droog brood, wat kan een mens gelukkig zijn. We stonden aan het water.

Vandaag regen regen regen, een korte tocht bij komen van gisteren. Een kerk open en had ook een stempel…….

Donderdag 10 mei 2007.

Idegem – Samèon

Als je loslaat heb je twee handen vrij.

Vertrokken vanuit Idegem. ’s Morgens toch met een natte tent vertrokken, tegen wind. Veel gefietst langs de Dender onderweg de eerste 2 fietsers ontmoet gaan niet tot Santiago de Compostela (Jan en Dries). Even wat praten en dan weer verder, we komen elkaar nog een paar keer tegen. België is een onverzorgd land, jammer want er staan mooie huizen, boerderij niet onderhouden. Tournai is een mooie stad. Deze oude bisschopsstad was een belangrijke pelgrimsplaats. Even wat verder de stad in, te koud om op het terras wat te eten dus naar de supermarkt. Gerrit vermaakt zich kostelijk, er is van alles te zien. Hij schudt zijn hoofd als hij me ziet met een tasje boodschappen, rijst, wijn en bier. Ons Frans is niets. Toch lukt het om kaas te kopen, vier plakken zeg ik het werden hele grote plakken, twee zou ook goed zijn. De mensen zijn alleraardigst. Hopen morgen op minder tegen wind. Al bijna een week weg.

Vrijdag 11 mei 2007.

Sameòn – Honnecourt-sur-Escourt.

Het ziet er vanmorgen niet puik uit. We zien er een zwaar hoofd in vandaag. Wind, keiharde wind. Hoe ver vandaag, we zien het wel. De tent waait gewoon weg toch vannacht blijven met 4 haringen. Rijden we bijna een sloot in, smalle fietspaden en drukke wegen met een diepe sloot gelukkig, alles ging goed wind tegen en de bult op, eraf ook trappen. Verder lekker gefietst. In Cambrai heerlijk gegeten, duurde alleen erg lang. Vanavond een Nederlandse buurman, hij vind het alleen rijden niet zo (Leo). Wij voelen ons prima en zijn een goed team. Wij fietsen door een glooiend landschap. Morgen al een week weg en steeds verder van huis. Fietsen in Frankrijk ongelofelijk. Het is maar goed dat we een dagagenda hebben, van tijd hebben we geen idee.

Een kerk in Cambrai.

Zaterdag 12 mei 2007.

Honnecourt-sur-Escourt – Ourcamps.

Wat je bent,
Is Gods geschenk aan jou.
Wat je ermee doet,
Is jouw geschenk aan God.

Vandaag rond 8 uur vertrokken. Sputtertjes regen, tegen wind ook vandaag. Aan het eind van de dag een kathedraal bezocht in Noyon (zie boekje). De Cathèdrale Notre Dam uit de 12 –13 e eeuw. De zijkapellen uit de 15-16 e eeuw.

Een kopje koffie moeilijk te krijgen pas laat in de middag, smaakt dubbel zo lekker. Nu staat onze tent in de tuin van de abdij in Ourcamp. Heel heel sober, heerlijk. Ook naar de vesper geweest. Morgen om 6:45 uur gaan we ook naar de kapel. Buurman Leo ook weer ontmoet, samen het laatste stukje gefietst. Ons potje koken, genieten van het concert der vogelen. En slapen maar. Naar thuis gebeld alles oké daar.

Ourcamps bestaat grotendeels uit een fraai gelegen en belangrijke abdij, in 1129 gesticht door St. Bernardus. Het 13 e eeuwse hospital is nog volledig bewaard. De rest is een ruïne.

Zondag 13 mei 2007.

Ourtcamp – Henonville.

Wakker worden bij de broeders. Boel opruimen en om 9 uur vertrokken. Mooi gezellig weer in de middag een hevige bui. Alles werd omver gewaaid. Daarna de was de wind gedraaid dus flinke tegen wind. Mooie lieflijke dorpjes gezien. Veel klimmetjes en veel korenvelden alles nog mooi groen. Vanavond een wijntje bij de buren gedronken. Onze eerste late avond. Gerrit heeft lekker gekookt en dat met moederdag. Ook hij vond het laatste stuk zwaar.

Een straatje in ........

Maandag 14 mei 2007.

Henonville – Conde-sur-Vesgre.

Allebei goed geslapen. Het valt ons op dat we een paar keer per dag een Koekoek horen. Vandaag een paar keer moet “zoeken”. Mensen helpen graag, een man stapt gewoon uit zijn auto midden op de weg. Een ander moment stopt er een auto en mevrouw kan een beetje Nederlands, wel tien auto’s moesten wachten en geen getoeter. Door de harde wind kost het ons veel tijd en moeite om te fietsen. Veel kerken dicht.Gisteren veel bakkers gezien en allen open, vandaag geen bakker en supermarkt, dus weinig eten op voorraad. Genieten lukt ondanks de wind, van de omgeving, mooie bloemen, het valt ons op. En eindelijk wat meer foto’s gemaakt. Het is koud en we zitten buiten ons laatste restje eten te warmen. Geen wijn, geen bier.

Dinsdag 15 mei 2007.

Condè-sur-Vesgre – Bonneval.

Een klok die niet meer loopt, staat toch twee keer per dag goed.

Vanmorgen op tijd gestart. We willen in Chartres de kathedraal bezoeken een prachtige kerk. Chartres een oude Romeinse stad aan de Eure. De binnen stad staat onder monumenten zorg met oude Romaanse huizen uit de 12 e eeuw.

We fietsen bultje op en af, het gaat goed, weinig tijd om dingen te bezoeken. We liggen niet helemaal op schema. De harde wind tegen speelt ons parten. We maken daardoor korte afstanden, het kost veel moeite en veel kracht. Toch gaan we door, de wind zal niet winnen. Mooie dorpen met smalle straten. Sommige huizen mooi onderhouden, anderen weer niet.

Bonneval is ook een prachtige stad. Te moe en regen om nog even terug te gaan. Ook de Koekoek vanmorgen en vanavond weer gehoord.

Kathedraal in Chartres

Straatje naar de kathedraal.

Straatje in Chartes

Binnen het priesterkantoor

Woensdag 16 mei 2007.

Bonneval – Chàteau-Renault.

Vanmorgen lukte het allemaal niet zo. Eenmaal op de fiets gelijk al 4km fout. Geen regen, gelukkig, wel wat tegenwind. Een heerlijke fietsdag. Op jacht naar gas, ik neem de lege mee en het lukt. Ons doel is 95km verder te komen en het is gelukt. Overal is het heel stil, weinig mensen op straat. Een land vol kamille, ruikt heerlijk.In Vendòme de kapel van St. Jacqes gezien. We stonden er twee keer met de rug naar toe, dom, dom.Alles is hier mooi fris groen, de aronskelken in het bijzonder. Ook de wilde roos is mooi.In Chàteau-Renault wees een meneer met auto onze de weg naar de camping. Soms is het goed dat ik iets engels kan zoals nu. We eten heerlijke macaroni met erwten en wortel.Morgen vervolgen we onze tocht. Gerrit heeft zijn ritme eindelijk gevonden. s’Middags rond de klok van 16:00 uur hebben we een grapè stop. Vanmiddag heerlijk even in de berm gelegen, ja hoor met een zonnetje.

Donderdag 17 mei 2007.

Chàteau-Renault – Antran.

Spijt heb je vooral van dingen die je niet hebt gedaan.

Vanmorgen regen, een hele natte tent dus kilo’s meer. In Tours ook regen viel dus allemaal een beetje tegen. Een bak koffie en een Nederlands echtpaar maakte veel goed. Langs dorpen tegen grotten, oude kasteelmuren, druiventeelt en veel akkerbouw. De klimmen waren goed te doen, bij het afdalen doe ik al niet meer de ogen dicht. Dan plotseling een getoeter, je schrikt je lam kijkt om en je ziet twee grote duimen omhoog. De dames van gisteren niet meer gezien. Eén uit Enschede en Eindhoven. Ja en dan een camping, twee dicht, dan nog maar 30km meer. 129km knal kapot, na een douche en eten is het heerlijk buiten.

Een dorpje gebouwd tegen grotten

Vrijdag 18 mei 2007.

Antran – Château-Garnier.

Hoe is het mogelijk vandaag zon. Toch gekozen voor 80km. Minder wind, heerlijk. Nu ook langs mooie dorpen, door leuke gezellige straten buitenaf. Soms zie je geen kip.

Vanmorgen een krekel concert gehoord. Nu al twee weken weg, voelt niet zo, de tijd vliegt voorbij. Vandaag geen stempels, net als gisteren. We genieten maar denken ook aan ons doel en deze willen we bereiken. Om ongeveer 16:00 uur ontmoeten we iemand, deze kwam van Pamplona en gaat naar Eindhoven, een beetje engels. De eerste wandelaar gezien. Deze camping kost niets, de vorige €26,-, schandalig.

Jacobskerk in Châtellerault.

Zomaar een kruis langs de weg

Zaterdag 19 mei 2007.

Château-Garnier – Angouleme.

Als je niet durft te verdwalen, zul je nooit een route vinden.

Vanmorgen lekker op tijd weg, toch een eindje omgefietst, het gaat dan lekker en ineens zijn we te ver. Vandaag een kikker concert gehoord. Samen met Gerrit bijna op kop in de sloot, alles goed gegaan. Vandaag lekker gefietst, maar zonder zon.

De eerste twee wegen waren door de regen en wind wel zwaar, beseften we vandaag, toch bleef ons humeur goed. Gistermiddag een hele weide met varkens gezien, heerlijk in de modder. Niets moet alles mag.

We voelen ons goed. Twee weken weg, nog 4 weken. Anders gingen we nu naar huis en nu erg ver weg en gaan nog verder. Een Belg ontmoet, hij loopt in 4 maand naar Santiago de Compostela.

Een boer uit Messeux.

Een achthoekige toren in Charroux
Behoorde vroeger bij een Abdijkerk uit 1096

Zondag 20 mei 2007.

Angouleme – Bonnes.

Hele mooie route, weinig verkeer en in de dorpen stil, heel stil. Ergens koffie drinken ging niet, na de middag wel een keer heerlijk gegeten. Maar toen gebeurde het, fietspech, ernstig. Rustig nadenken en je afvragen wat te doen. Dan komen Jan en Dries en stoppen. We gaan met Dries terug naar het restaurant en hij legt ons probleem uit. Geen nood we worden met man en macht naar de camping gebracht, tof heel tof. Morgenvroeg gaan Gerrit en Dries (ook pech) in de auto naar een fietsenmaker we zien wel hoe het verder gaat, ons doel wordt bijgesteld.

Een mooi plekje in Aubetlerre-sur-Dronne

Maandag 21 mei 2007.

Bonnes.

De fietsenmaker kan ons niet helpen. Dries fietst door, wij wachten op een pakketje van het thuisfront. We zijn teleurgesteld. Inge regelt van alles, het komt goed woensdag weer fietsen. Nu lopen naar het dorp, leuk dorp, wat inkopen doen voor morgen. We houden de wacht. Gisteravond stonden we met 6 mensen samen rond de thee. Maar ja als iedereen weer vertrekt raakt je dat toch. Wij staan stil en het lukt ons om er iets van te maken, zonder moeite. De campingbaas vroeg of we mee wilden rijden voor boodschappen, later bracht hij twee stoelen. Woensdag rijd hij weer mee naar de fietsenmaker. Allemaal uiterst aardige mensen. We gaan en zijn nog steeds onderweg. Een fles wijn doet ook zijn werk. Gerrit slaapt. Ellen en Jeanette ook even weer ontmoet in het dorp ze fietsen nog even door. De tijd vloog nu staat ie even stil, nou stil bijna dan.

Het Renaissance kasteel in St. Aulaye

Dinsdag 22 mei 2007.

Bonnes.

Maak de boom waar je tegenaan rijdt geen verwijten.

Gerrit zit op wacht ik ga wat brood halen. Dan komt s’middags Inge’s bericht, vliegtuig vertraging koeriers wachten niet dus ons pakketje komt een dag later (woensdag). We overwegen, rekenen, overleggen enz. door fietsen of niet. Het mag geen race tegen de klok worden. Eind van de middag ontmoeten we Herman, ook met flinke pech. Als we vrijdag nog kunnen starten gaan we door anders is het stoppen, het zij zo!!!

Woensdag 23 mei 2007.

Bonnes.

Spannend, Gerrit zit weer op wacht. Ik ga boodschappen doen. Als ik terug kom nog geen pakje. s’Middags gaan Herman en de campingbaas naar Libourne voor een wiel 100km verder, ik ga maar mee. Het wiel komt goed nu wij nog als ik terug kom zit Gerrit met zijn gezicht naar de weg en ik denk ooo maar gelukkig het pakketje is er. Nu maar afwachten morgenvroeg brengt mevrouw ons naar de winkel. Deze mensen doen er alles aan om je verder op weg te helpen.

Donderdag 24 mei 2007.

Bonnes – St. Emilion.

Wat tijd behoeft, zal tijd krijgen

We fietsen weer vanaf klokslag 12:00 uur. Het voelt goed. Maar 70km met deze warmte is echt te ver. Het worden er 59km. Een hele mooie tocht met veel strakke mooie wijnvelden. Richting St. Emilion over kleine wegen, heel rustig.

De wijnvelden van Bordeaux. We staan op een luxe camping samen met Herman is iets goedkoper. Was wel even wennen om op het heetst van de dag te starten. Ik had er veel moeite mee, Gerrit minder, hoe harder hij zweet hoe beter hij zich voelt. Heerlijk koud water gehad onderweg, gevraagd bij mensen. Inmiddels kunnen we de telefoon ook opladen via de bank. We gaan weer op weg, naar huis gaan voelde ook niet goed.

15 e eeuwsChâteau met wijnvelden

Vrijdag 25 mei 2007.

St. Emilion – Biganon.

Vroeg op pad, 7:30 uur met een flinke klim naar St. Emilion. Gisteravond niet naar dit dorp geweest, jammer want het is een mooi dorp. Herman heeft de hele dag met ons mee gefietst of andersom, was gezellig. Om 10:00 uur een flinke stop, kom je tot fijne gesprekken. Hij is een wereld mens en spreekt natuurlijk vloeiend Frans, ideaal voor ons. Wij redden ons ook met gebarentaal, of Gerrit vraagt het in het Nederlands, en de meneer wijst, maakt gebaren en als hij ziet dat we het niet goed doen, toetert hij knippert met de lampen. Herman was een andere weggegaan, even later komen we elkaar weer tegen.

Campings is soms wat moeilijk. Een keer wat om fietsen, 3km of meer en we hebben weer een plek. Voor morgen al weer gepland met eventueel een camping en even een fietsenmaker. Vandaag hard gefietst, de mannen kunnen er wat van.

Zaterdag 26 mei 2007.

Biganon – Lesperon.

Een glimlach is de kortste weg tussen twee mensen.

Vanmorgen met regen opgestaan en de hele dag in de regen gefietst. De ene dag blaren op je arm, de andere dag jassen aan en regen.

We gaan er nog steeds vanuit dat ons eindpunt Santiago de Compostela is. Een dag wachten is er niet meer bij, elke dag ongeveer 70km. Vandaag vlakke wegen, vanaf morgen klimmen. Rond 12:00 uur maar koffie gedronken bij een begraafplaats onder een afdak een paar minuten later toch een café met winkel. Heerlijk warm door een openhaard en heel knus. Volgens mij maken ze deze mensen de kachel niet aan, heel rust gevend. Op de valreep nog een open kerk in Lesperon. Een kerk gewijd aan Petrus. Door de regen vandaag wel lekker gefietst. Ja hoor de koekoek vergezeld ons nog steeds.

Een kerk gewijd aan de H. Petrus

Zondag 27 mei 2007.

Vandaag dichter naar de Pyreneeën. Lange lange wegen. Vandaag 2 Belgen en nog 2 Nederlanders ontmoet zonder extra kampeerspullen. Vanmorgen droog. We willen toch wat verder fietsen dan gepland en besluiten om in St. Palais een hotel te boeken, handig hoor Herman en z’n Frans. Gelukkig maar want we fietsen 30km in de regen. Vanavond om 22:00 uur mag onze fiets binnen staan, wat een nat zooitje. Gisteren hoorden we van de campingbaas dat er een ongeval met een pelgrim was gebeurd, zijn fiets goed kapot met de bestuurder goed afgelopen. s’Avonds zien we wie het is, Dick hij fietste samen met Henk. Hij had geen voorrang verleent. Een week geleden ontmoette we hen in Bonnes.

Soms denk ik wel eens halen we het wel. Gerrit is er helemaal zeker van. Als ik dit schrijf valt de regen met bakken uit de lucht. Even zitten we droog, heel droog en laten we ons lekker aan tafel verwennen, in plaats van uit een pan eten. Een hotel, een heel goed moment.

Onze eerste pittige klimmen gehad. Een douche en eten doet wonderen met een mens.

Gevolgen van het noodweer

Maandag 28 mei 2007.

St. Palais – Ronsevalles.

Heerlijk ontbijt samen met de Belgen. Een vies beest in zijn koffie. In de regen vertrokken richting Spaanse grens. Om ongeveer 13:00 uur in St. Jean-pied-de Port. De klim was zwaar, lopen fietsen enz. Regen regen en koud, ik was even teleurgesteld, boos. Op foto’s zagen we ons fietsen over deze pas, en wat zien we regen en mist. Wat mooi had moeten zijn viel tegen. Toch snel een paar foto’s gemaakt. Door de regen heb ook gelijk een loop neus. Het snot vliegt alle kanten op. Als het heet is is de neus gewoon een glijbaan voor je bril. Ach zo zie je maar weer.

Vandaag ook wandelaars, een groep echte St. Jacob. Foto van gemaakt.

In St. Jean-pied-de-port een Engelsman (72) ontmoet op een brommer. Hij had het ook koud, heel koud. Wij zitten nu met Herman in een appartement. Duur, € 120,- maar wel heerlijk na zo’n dag met regen. Weer een nat zooitje. Vanavond al ons eten samengevoegd en ook heerlijk gegeten. Het was zo koud dat zelfs ons water zo uit de koelkast kwam, in plaats dat we warm water hadden was het steenkoud.

Een moment was het droog en er viel een dikke druppel op de cape en spatte als een schelp uit elkaar of zou het een snottebel zijn geweest?

Echte pelgrims

Een kerk in St. Jean-Pied-de Port

De Roelandpas over

We zijn er! 17.30 uur

Dinsdag 29 mei 2007.

Ronsevalles – Puente-la-Reina.

Niet de sprong is spannend maar het gat in de lucht.

Om 10: uur gestart met handschoenen aan. Na een lekkere warme nacht. Het is droog, gelukkig. Vanaf Ronsevalles naar Urroz een daling door een dal van 20km. De rivier Erro bulderde steeds mee door het dal. Ongelooflijk mooi. Dit maakte de dag van gisteren weer goed. Bij Euneta een bijzonder mooie kapel gezien. Een achthoekige kapel uit de 12 e eeuw met 35 boogjes in een hele rustige omgeving. Deze kapel ademt rust en eenvoud uit. Vanmiddag de 2 Belgen weer gezien ze zijn gisteren niet over de pas gegaan, van ons vonden ze het toch maar waanzinnig. Vanmorgen miezerde het ook toen ze over de pas gingen. Drie andere mensen ook weer ontmoet. Marjan vond het gisteren ook zwaar, erg zwaar. Dit was een overlevingsdag. Je kan wel wachten, maar je weet ook niet wat de andere dag je brengt. Dus doorgaan. Vandaag kamperen we weer. Voor ons potje wordt gezorgd. Puente-la-Reina.

Vallei van de Rio Erro

Jacobskapel in Ronsevalles

12de eeuwse achthoekige kapel in Eunate.

900 jaar oude stenen boogbrug over de Rio Arga

Woensdag 30 mei 2007.

Puente-la-Reina – Logrono.

Vandaag naar Logrono gefietst. Veel klimmen, en als je uitgepuft ben komt de volgende klim. Spanje is hier in het noorden erg mooi. Gerrit heeft vandaag maar de fiets het werk laten doen dus niet remmen en met een vaart van 53km naar beneden. Veel foto’s gemaakt ook van de bloemen in de bermen. Ook het 2 e boekje met de rest terug gestuurd en de laatste kaarten gekocht. Als je de wandelaars ziet dan denk ik wat mooi om over verlaten paden te wandelen, maar dan zonder bagage. Omdat ik geen horloge draag weet ik ook geen tijd, heerlijk. Gerrit heeft wijn geproefd en in de thermofles wat meegenomen voor vanavond. Voor mij wat in de deksel van de bidon een mondje vol, heerlijk. Er zaten een aantal wandelaars heerlijk te eten met wijn. Daar was ook een mooi klooster en een kerk. Een van de oudste kloosters van Navarra: Sta. Maria la Real de Irache, al rond 1050 vonden pelgrims hier onderdak. Gisteren vaak op de foto gekomen in Puente la Reina. De tandem doet het goed, heeft veel belangstelling. “de locomotief” zegt men.

12 e eeuwse pelgrimskapel Ermita de Rocamador met buiten Estella

Klooster met kerk net buiten Ayequi sta Maria la Real de Irache

Donderdag 31 mei 2007.

Logrono – Berceo.

Dalen zijn ervoor om van de ene berg op de andere te komen.

Vanmorgen een beetje fris maar droog en tegen wind. Vanmorgen de kathedraal in Logrono bezocht een geweldige kerk. Het eerste deel fietsten we over de route van de wandelaar langs een stuwmeer, tussen de wijnranken en amandelbomen. Bij een nieuwe nog niet voltooide snelweg dacht ik dit gaat nooit goed. We werden door werklui langs een landweggetje gestuurd en dan wordt het druk, afschuwelijk druk met vrachtwagens en ander verkeer er tussen, eng, dood eng. Kort maar krachtig.

Kathedraal Santa Maria de Redonda in Logrono

Verweerde roodbruine rotswand in Nàjera (gatenkaas).

Vrijdag 1juni 2007.

Berceo – Juan de Ortega.

Vanmorgen zonder Herman vertrokken, hij moet een paar dagen rusten. In Sto Domingo de prachtige Kathedraal gezien. Sto Domingo is van oudsher een belangrijke pleisterplaats voor de Camino en dankt zijn naam aan de monnik en bouwheer Sto Domingo (1019-1109) hij legde een verharde weg aan, bouwde een indrukwekkende brug en zorgde voor een hospital voor rust en verzorging van pelgrims. In 1098 kreeg hij geld van koning Alfonso de zesde om een kerk te bouwen. Binnen bevindt zich de gebeeldhouwde graftombe van Sto Domingo en houden een levende kip en een haan in een hok de bekende vertellingen langs de Camino in ere. San Juan, een volgeling van de bouwheer Santo Domingo bouwde dit klooster met hospital en de kerk (1150) hij bouwde ook bruggen. Na deze kathedraal door een prachtig natuurgebied gefietst. Als je stil staat hoor je niets alleen je eigen ademhaling of gehijg. Spanje heeft prachtige bermen en mooie vergezichten. De hoogten variëren van 800m tot 1000m, met flinke hellingen en sommige weer lang. We verblijven nu in San Juan de Ortega. Dit dorp bestaat uit een oud klooster met hospital een grote Romaanse kerk en enkele huizen. Wij mogen niet binnen slapen eerst de wandelaars wel mogen we ons tentje opzetten en gebruik maken van het sanitair. De grotere steden worden in de vroege ochtend schoon gespoten het ziet er dan allemaal heel proper uit. Onderweg ook hele grote vlakten met graan tegen de hellingen op en niets te zien. Eindeloze lange mooie rustige wegen. Koffie of bouillon is dan heerlijk. Onderweg kun je vaak je bidon in een dorpje vullen met water, tijdens het klimmen is een jas overbodig, bij het dalen hard nodig. Vandaag wel wat tegen wind, gelukkig rustiger. Vanavond was er een pelgrimsmis in de kerk. In het Spaans dus niet te volgen toch was het bijzonder want aan het eind zong de pastoor het Ave Maria en dat zingt iedereen in zijn eigen taal. Ontroerend, daarna met 2 Duitse wandelaars lekker gegeten. Ook de koekoek weer gehoord.

Kathedraal in Sto Domingo.

Kerk en een oud klooster in San Juan de Ortega

Zaterdag 2 juni 2007.

St. Juan de Ortega – Castrojeriz.

Spreken zonder denken is schieten zonder mikken.

Vandaag richting Burgos gefietst, een prachtige stad met veel plataan bomen die straks een hele straat beschermen tegen de zon. Deze bomen zien er echt strak uit, dikke stammen en takken met mooie vormen. Ook de mooie kathedraal bezocht heel heel bijzonder. Deze stad zonder problemen uitgefietst. In een van de volgende dorpen (Cavia) ziet Gerrit een steenslag pad en hij fietste daarin, ervan overtuigd dat het goed is. Maar toch de verkeerde kant. Echt helemaal fout. We moesten links in plaats van rechts. Het was een heel mooi pad dus nog maar eens terug naar Cavia. En we komen dit dorp niet uit, we moeten dezelfde mannen die ons al eerder de weg hadden uitgelegd. Dus opnieuw, naar Santiago de Compostela, dan daarheen wijst hij, er komt nog iemand, er gaat een luik open en weer weet de ander het beter, dan pakt iemand de fiets en wijst ons de Camino, geweldig. Al vier weken op weg. Elke dag samen zonder gemopper. Geweldig toch, het is thuis wel eens anders. Opnieuw vandaag mooie landweggetjes en uitzicht. We staan nu in Castrojeriz aan de voet van een heuvel in een glooiende vlakte. Het is erg mooi als je eraan komt fietsen. Een deel van het dorp is erg verouderd. Morgen, zondag weinig eten op voorraad, dan maar even naar een bar, voor natuurlijk ook een pilsje. Morgen wat minder km even wat bijtanken. Zoals het nu gaat, komen we zeker in Santiago de Compostela. Sssssssttt!! al dagen geen regenjas gebruikt.

Kathedraal van Burgos

Overblijfsel van een Abdij van San Anton 12-14 e eeuw.

Riching Castrojeriz

Abdij kerk Santa Maria del Monzano

Zondag 3 juni 2007.

Castrojeriz – Carriôn.

Vandaag wordt het een rustige dag. Al snel komen we bij een hele oude stenen brug met 12 bogen. Even daarvoor een kapel, deze is opgeknapt. Hier heeft sinds 1174 een pelgrims Hospital gestaan. We lopen over de brug, heeft wel iets als je bedenkt dat vele vele mensen over deze brug hebben gelopen richting Santiago de Compostela. Weer vele mooie bloemen, distels langs een rustige weg. In de kapel een mooie stempel gehaald. Als we bij de brug koffie drinken heeft men weer belangstelling voor onze fiets. “it’s your home”zegt een Portugees. In Revanga de Campos even een kerk binnen gelopen, we hoorden mooi zingen (12:30) We belanden in een Heilige Mis deze was bijna afgelopen iedereen zong volop mee ook meerstemmig. Ook een stempel gekregen. Een plaatsje ervoor Boadilla in een binnentuin met café en overnachting voor wandelaars heerlijk chocolade melk gedronken. Er heerst overal een ongedwongen sfeer. Deze wegen naar Santiago de Compostela zijn van vroeger uit al de pelgrims Camino’s. Overal zie je dat langs de wegen, aangegeven door borden, pijlen en schelpen. Inmiddels onze tent weer staan en genieten van een glaasje bier/wijn. Vanaf nu nog 449km dus het gaat lukken.

San Nicolâs kapel

Middeleeuwse stenen brug met 12 bogen

Op de brug

Ooievaars

Maandag 4 juni 2007.

Carriôn – Masitta de les Mullas.

Vanmorgen al gelijk de echte Camino gefietst (12km) over grof grind tussen de wandelaars door een mooie weg. Langzaam gefietst om maar geen lekke banden te krijgen. De ketting vloog er wel af (een rood bruin kiezelpad). De wandelende pelgrim is vaak viel me op stil in zijn eigen gedachten. Soms toch even kort groeten. Halverwege de 12km was er een bar deed me denken aan Bartlehiem van onze eigen Kennedymars. We groeten iedereen met goede morgen en in verschillende talen komt een groet terug. Weer heerlijk onze eigen koffie gedronken met wat lekkers want oom Gerhard is jarig, hem ook even gebeld. Ons brood is op en dan plotseling komt er een bakker door een dropje, een vervallen dorpje. Even later de groenteman in een ander dorp, zo zie je maar het komt goed. Overal kun je vers water tappen. Heerlijk gekoeld. Het is daarom geen overlevingstocht, heel vroeger wel. Als je je bedenkt om zo’n lange weg te wandelen niet wetend waar je uitkomt en er niet zomaar een bakker langs komt, ik denk dat veel mensen honger en dorst hebben gehad. Een mevrouw loopt naast haar fiets. We vragen of we kunnen helpen “neen” antwoord ze in het Nederlands want de fiets is haar pakezel. Als we denken een kampeerplek te hebben ontmoeten we een Nederlandse meneer. Hij is al sinds 24 maart op weg. We praten even over hoe hij dit ervaart en thuis. Hij denkt ook terug te wandelen, ongeveer een half jaar onderweg. Een Nederlands echtpaar zij gaan nog een paar km verder. Oeps er is geen camping dan maar 6km verder, gesloten. Het duurt even maar dan hebben we een hostal. Zitten nu even beneden en gaan er morgen weer tegen aan. Van Martijn horen we dat Jan richting Spanje komt, geeft een goed gevoel een familielid komt onze kant op. Nog even en we kunnen onze “zorgen” steen bij de anderen leggen in Cruz de Ferro (1500m). De vitamientjes zijn fijn om even bij stil te staan.

De echte Camino tussen Carriôn en Calzadilla

Ermita de la Virgen de Perlas 1,5km voor Bercianos del Real

Dindag 5 juni 2007.

Massila de la Mullas – Hospital de Orbigo.

Een paar passen terug kan het begin van een aanloop zijn.

 Toch lekker een echt bed en alles binnen handbereik. Vandaag een korte trip. We besluiten om niet door Lèon te gaan. Allemaal korte klimmetjes, de hoge komen nog. Vanmorgen vroeg op maar ja alle deuren op slot kunnen niet bij de fiets wordt het nog 8:30 uur. Met dit weer , zonnetje 22 graden is de was zo droog. Het wordt wel spannend, Gerrit heeft vandaag nieuwe remblokken erop gezet en de ketting gespannen. Hier zijn mooie albergue voor fietsers is er echt pas plaats als er geen wandelaars meer komen. Morgen kunnen we eventueel onze tent bij een albergue opzetten, en anders een hostal is niet zo duur. Hier in Hospital de Orbigo is een hele oude brug. Deze van oorsprong Romeinse brug is uniek vanwege zijn lengte met 18 stenen bogen met onregelmatige vormen.

Romeinse brug in Hospital de Orbigo

De Jacobskerk met ooievaars nesten in Villar de Muzarife

Woensdag 6 juni 2007.

Hospital de Orbigo – Rabanal.

Vanmorgen niet zo vroeg vertrokken. Heerlijk geslapen na het lekkere eten van gisteravond en de wijn doet dan ook zijn werk. Onze weg naar Santiago de Compostela is niet meer zo lang daarom beslissen we om vanaf nu 40 –50km te fietsen. Hebben we meer tijd om te genieten en dat hebben vandaag zeker gedaan. Via de bekende landweggetjes rijden we door de mooie natuur van Spanje. Het is waanzinnig mooi. In het westen kun je de piek van de Teleno zien waar vaak nog tot in de vroege zomer sneeuw ligt. En iets meer aan onze rechterkant zien we de contouren van de Montes de Leon waar onze route overheen zal gaan. Het wordt veel zweten en zwoegen. Wij hebben het er voor over om ons einddoel te bereiken, we voelen allebei wat spanning. Vanmiddag in Astorga het Palacio de Gaudi gezien, het voormalige bisschoppelijk paleis van architect Antoni Gaudi die de bouw uit granietblokken vanaf 1889 4 jaar leidde.Veel voorwerpen o.a. Jacobsbeelden en pelgrimsmedailles uit kerken langs de Camino zijn hier ondergebracht. tevens ook het Museo de los Cominos bezocht. Hierna door gefietst naar een heel eenvoudige camping in het dorpje Rabanal de Camino. De dorpjes waar we door fietsen lijken bijna onbewoond en vervallen. Hier fietsen twee Nederlanders langs en hebben hele verhalen gehoord over de tandem uit Haaksbergen. Vanavond bij een glas bier willen ze die wel vertellen. We zijn benieuwd. Morgenvroeg gaan we naar de top, nu 1150m naar 1500m. Naar Cruz de Ferro, een eeuwen oud monument waar pelgrims symbolisch een steen leggen en daarmee een deel van hun last, zorgen kwijt raken. Ook wij hebben al een steen al vanaf thuis meegenomen. Vanmiddag heerlijk even bij een dorpscafé gestopt. Je wijst maar iets aan en het is verrassend wat er komt en het smaakt altijd.

Pelgrims te paard Astorga

Voormalig Bisschoppelijk paleis Architect Antoni Gaudi

Beeldhouwwerk in gang kathedraal in Astorga

Verder lezen in Deel 2